Özlem

Memleket hasretidir, gurbette özlem.
Zeynep, Ýlkokul öðretmenim; ilk adý, Özlem.
'Özlem Yokuþlarý' okuduðum ilk roman.
Beni kandýran, tezgahtar kýzýn adý; Özlem.

En iyi müþterisiyim,'Özlem Süpermarket'in.
Biletimi mutlaka, 'Özlem Tur'dan alýrým.
Duygular; benliðimi kapladýðý zaman.
Ýlk aþkým; Özlem'in ateþi, içimde yanan.

Özlem; nereye baksam,her yerde özlem.
Neden? Niye? Kime? bu özlem!

Özlem

Adini özlem koydun bu sonsuz sevginin,
Özlemin tek siginagi oldu bu aci dolu yüregin,
Bu bitmeyen özlem kaçinilmazligiydi sensizligin,
Bitmez bu özlem sevgili, bitmeyecek bensizligin...

Ayrildik ve her geçen gün büyüdü bu özlem,
Her iç çekiste bir göz yasi, her göz yasinda bir sitem,
Bitmedi bu hasret, ne yapsam nereye gitsem,
Özlemin gösterdi, kime baksam hep sen...

Yillarim seni beklemekle geçti umutla,
Gelisin seni vazgeçilmez kildi bir anda,
Sensizligin içimi, yüregimi yaktigi anlarda,
Özlemin hep vardi, birakip gittigin zamanlarda...

Adi hep özlem kalacak bu karsiliksiz sevginin,
Özlemek tek çaresi olacak sensizligin,
Bitmez bu tutku, bitmeyecek bensizligin,
Yasadikça vazgeçilmez olacak ismin,

Kaçinilmaz olacak özlemin,
Özlemim...